مینی بوس مسافران جدید وزارتخانه در حال تکمیل است
04/ 08/ 1403
منصور انصاری
به نظر می رسد مینی بوس سِمَت های مختلف وزارتخانه با تکمیل مسافران جدید بیشتر از استان های آذربایجان شرقی و غربی درحال تکمیل شدن است و به زودی به ساختمان های وزارتخانه در خیابان طالقانی به ویژه ساختمان مجاور وزارت نفت که با همت مهندس حجتی وزیر جهادکشاورزی در دولت های یازدهم و دوازدهم به یادگار مانده است، خواهد رسید.
مینی بوسی که شماره شاسی آن در سرمقاله مجله شماره 272صنایع زیرساخت های کشاورزی درج شده بود که با تغییر پلاک به اتوبوس تبدیل خواهد شد. وزیر نوری قزلجه برخلاف آنچه روز پنجشنبه 01/ 06/ 1403 هنگام تحویل گرفتن کلید طبقه شانزدهم به صراحت گفت؛ درپی تغییر افراد و اشخاص و جایگزینی برای آنان نیستم، همه به کارهای خود ادامه دهید، از همان روزهای اول، جابجایی ها را آغاز کرد که شرح آن را در همان سرمقاله نوشته ایم.
نه اینکه جابجائی در سمت ها حق یک وزیر نیست، بلکه هست اما باید منطقی، توام با تانی برمبنای اصولی علمی و متکی بر تخصص، توانایی های فنی و بهره گیری براساس دانش فنی وسابقه اجرایبا هدف انتقال تجربه و بهبود بهره وری در عرصه مدیریت و اداره امور کشاورزی کشور و نهایتا تولیدات باشد. به واقع آشکار شد که وزیر جدید سیاست را در این دیده است که همچون توصیه «تنگ شیائو پینگ»، راهنمای چپ را بزند ولی به راست بپیچد، یعنی در ابتدا برای ایجاد مقبولیت خود در داخل وزارتخانه به صراحت بگوید افراد و کارشناسان رده بالا و میانی را تغییر نمی دهد ولی همین که موقعیتش تثبیت شد، تغییرات را از بالا شروع می کند تا اتوبوس ها همه از مسافران جدید، بدون صندلی خالی برای جایگزینی در سمت ها پر شوند. در عمل، وزیر، عجولانه چهره ای دوگانه از خود نشان داد.
بدون تردید و در تمام دنیا تغییرات در طول زمان و تعیین کابینه جدید با هدف رفع اشتباهات، خطاهای تخصصی، بی کفایتی و نالایقی افراد، سامان دادن امور معطل مانده، فساد و تخلف های عمومی پنهان و آشکار و دسته ای از این مسائل با توضیح و تشریح سیاست گذاری های جدید و اهدافی که به دلیل وجود بعضی از معاونان و مدیران مغفول مانده، صورت می گیرد نه اینکه قطب نما را بگذاریم به سمت قوم گرایی، رفیق بازی یا این وآن فامیل فلان و بهمان مسئول دولتی است و یا جلب نظر نمایندگان قوه مقننه که الزاما و طبق تفکیک قوا نباید در کار قوه مجریه و وزارتخانه ها و زیرمجموعه آنها از جمله جهادکشاورزی بیش از بحث های مشورتی و صلاحدیدهای تخصصی، دخالت کنند.
معمولا وزرای «سِمت گرا و میز دوست» از همان ابتدا اختیارات خود را به طرز ناشیانه ای به نمایندگان مجلس به ویژه در حوزۀ انتخابیه ای که خودشان به دنیا آمده اند یا خدمت کرده اند، تفویض می کنند. باید گفت وزرایی که به خاطر حفظ سِمت خود در مقابل خواسته های افزون طلبانه نمایندگان مجلس، بیش از حد متعارف و آنچه مناسبات متداول است، عقب نشینی می کنند، سرنوشت خوبی در انتظارشان نیست زیرا تضادهای موجود در مجلس را با انتصاب این یا آن فرد نامناسب مرتبط به این یا آن نماینده به داخل وزارتخانه ای تخصصی می کشانند و در میان شکاف این تضادها، هویت وزارتی خود را از دست می دهند و له و لورده می شوند.
خدا نکند وزیر جهادکشاورزی دولت چهاردهم که در کانون یک چالش سرنوشت ساز میان دو جناح قوی در ساختار حکمرانی قرار گرفته، این مسیر نامطمئن را انتخاب کند.
نکته دیگری که در مسیر این نوع انتصابات قابل ردیابی است نشان می دهد که وزیر دولت چهاردهم شناختی از توانایی رسانه های تخصصی و اعتقادی به آنها ندارد و هیچ حسابی روی آنها باز نکرده است.
تغییر مدیر روابط عمومی وزارتخانه یعنی خانم دکتر زارعان که از سرآمدان این تخصص بود و پیشینه ای طولانی در این عرصه داشت و جایگزینی فردی هرچند با سمت سرپرستی، بدون کوچکترین سبقه و سابقه در زمینه فعالیت اطلاع رسانی در حوزه کشاورزی به این واقعیت برمی گردد که وزیر جدید علیرغم ادعای تکیه بر تشکل های تولیدی، نمی خواهد اهمیتی به تولیدکنندگان فکر و اندیشه های تخصصی در این بخش بدهد که غالبا سابقه ای دیرینه در عرصه شیوه های اطلاع رسانی تخصصی در تولید و تعادل بازرگانی و همچنین اقتصاد سیاسی آن دارند و حداقل فرق میان جو و گندم و مرغ گوشتی و تخمگذار را برای بحث در مورد بنیادهای نژادی آنها بارها مورد بحث و انتقاد قرار داده اند، یعنی می دانند تفاوت شکلی مرغ مادر گوشتی با تخمگذار چیست!
چه بسا سرپرست انتصابی جدید با همه اعتمادی که وزیر به ایشان دارد، این فرق را نداند و تمایزی میان اخبار و بحث های علمی بخش آن طور که چشم اندازی از تحول و پیشرفت افکار عمومی تولید کنندگان و بازرگانانان تخصصی نشان دهد قائل نباشد. از ایشان نه سخنرانی، نه موضع گیری، نه مقاله و نه تحلیل و تفسیری در رابطه با مثلا اقتصاد سیاسی کشاورزی در هیچ رسانه ای ثبت و ضبط نشده است. علاوه بر آن، اطلاعات چهل و چند ساله بعضی از مدیران مجلات تخصصی نشانی از نوع تفکر، خلاقیت یا ابتکار عمل ایشان در حوزه اطلاع رسانی کشاورزی نمی دهد، رسانه های تخصصی که خیلی پیش از نظام دولتی بحران های کشاورزی را پیش بینی می کنند و برایشان راه حل پیشنهاد می دهند.
حال وزیر جدید چه فکری کرده است که دست به این انتخاب زده است و انتخابی درست بوده است یا خیر، مشخص خواهد شد و اینکه آیا باید این انتصاب را هم در چارچوب رفت و آمدهای مینی بوسی اتوبوسی دانست. از سوی دیگر، در مجموعه نیروهای موجود در وزارتخانه منهای سرکار خانم دکتر زارعان که وصفش گذشت، شخصیت های توانمندی چه به لحاظ علمی و چه فنی و اجرایی، سالیان متمادی است که انجام وظیفه می کنند و روابط بسیار خوبی توام با تخصص و خلاقیت با رسانه ها اعم از خبرنگاران صدا و سیما، خبرگزاری های جناح های مختلف و نهایتا رسانه ها و پایگاه های خبری و مجلات تخصصی در زیربخش های مختلف دارند.
چرا نباید آقای وزیر از میان همین کارشناسان زبده و شخصیت هایی که مشغول کارند کسی را انتخاب می کرد؟ چرا حداقل برای این انتخاب با رسانه ها از جمله همین تخصصی ها که اغلب 4 دهه ممارست و تجربه در کار اطلاع رسانی دارند مشورت نکرد؟
لازم است در پایان به وزیر محترم جهادکشاورزی گفته شود که مجلات و رسانه های تخصصی چون درختانی تنومند ریشه در خاک دارند و بیشترین اخبار تخلف ها، فسادها و ندانم کاری های بخش کشاورزی، از سوی تولیدکنندگان، کشاورزان و کارشناسان به این رسانه ها داده می شود.
همان طوری که به اولین وزیر جهادکشاورزی دولت سیزدهم گفته شد که تخلفاتی در واردات نهاده ها در حال انجام است و یا چای دبش خیلی غلیظ است، از این چای ننوشید و به مهمانانتان تعارف نکنید و شما می روید و مجلات تخصصی باقی خواهند ماند، اما ایشان به مثابه تمثیل «باخه» سخن ناصحان گوش نکرد؛ به جنابعالی می گویم به اندیشه و تخصص اطلاع رسانی این نهادهای کهنسال و «سنگ های ته رودخانه» اعتماد کنید، از نظرها، تحلیل ها و نوشته های آنان که موجب اعتلای کشاورزی کشور است بهره بگیرید و از تجارب آنان بیاموزید تا نرسد روزی که بنویسم: ترسم نرسی به کعبه، ای «آذری»، کاین ره که تو می روی به ترکستان است!
در شبکه های اجتماعی ما را دنبال نمایید:
