حضور سیب زمینی در آخرین نشست سران سه قوه
کشاورزی آینده جهان – 23/ 11/ 1403
منصور انصاری
شاید روزی روزگاری در سال های آینده یک محقق یا پژوهشگر کشاورزی و اقتصاد سیاسی به کشف مقطع زمانی برسد که یک کالای فرعی و نه چندان مهم در جمع صیفی جات، آنچنان مشکل ساز بوده است که سران سه قوه یک کشور مهم که شیوه راهبرد اقتصادی خود را مناسب برای الگو برداری جهانیان می دانست؛ نشستی داشته اند تا مگر راهکاری برای حل مشکل گرانی غیرمتعارف و کمبود سیب زمینی پیدا کنند، آن هم در سرزمینی که 5میلیون و 300تا 400هزارتن سیب زمینی و غالبا بیش از نیاز مصرفی مردم آن سرزمین تولید می شده است.
این درحالی است مجوز واردات 50هزارتن سیب زمینی با هدف مقابله با گرانی و کمبود این محصول نه چندان عمده با یکی از ارزهای ارزان قیمت رانتیه دولتی اعلام شده است. نهایتا به رغم همه این اقدامات، در آخرین خبرها و بعد از اینکه وزیر جهادکشاورزی و مدیرعامل سازمان مرکزی تعاون روستایی چندین بار وعده کاهش قیمت سیب زمینی را در رسانه ها اعلام می کنند. علی حایک، عضو هیات مدیره سازمان مرکزی تعاون روستایی در 16بهمن ماه با مسرت و شعف به عنوان یک دستاورد اعلام می کند؛ «قیمت هرکیلو سیب زمینی در میادین میوه و تره بار به رقم 36هزار تومان کاهش یافته است» بی آنکه توضیحی در مورد کیفیت آن بدهد! قیمت و کیفیتی که همچنان مورد اعتراض مردم است و آشکارا در همان فضای واحدهای صنفی میادین میوه و تره بار به بی کفایتی در بازرگانی عرضه سیب زمینی با نام مشخص جهادکشاورزی، با اعتراض سخن می گویند و به اشکال مختلف نارضایتی خود را بیان می دارند.
از سویی صاحب نظران از جمله رسانه های تخصصی بخش کشاورزی که از میزان تولید سیب زمینی و قیمت تمام شده آن اطلاع دارند و بی خبر از نارضایتی مردم و مصرف کنندگان نیستند؛ این وضع را ناشی از ندانم کاری و مدیریت ضعیف وزارت جهادکشاورزی می دانند. در عین حال همین رسانه های تخصصی که از سوابق امحاء محصولات خریداری شده در سال های گذشته و توسط نهاد دولتی سازمان تعاون روستایی و همچنین سیب زمینی وارداتی در دو سال پیش مطلع هستند، می گویند؛ سیب زمینی وارداتی از کشور پاکستان وارد می شود و این نوع، همانند سیب زمینی بهاره گرگان از نظر زمانی، امکان نگهداری محدودی حتی در انبارهای فنی یا سردخانه ها دارند، یعنی سریع فاسد می شوند و با توجه به عرضه سیب زمینی همدان، اردبیل و فریدن که دسترسی آن ها به بازار آسانتر است، بخش عمده ای از سیب زمینی وارداتی به زودی با نزدیک شدن به خریدهای شب عید، فاسد شده و بخش گندیده آن به خاطر مسائل محیط زیستی را باید با هزینه بسیار امحاء کرد.
حال اینکه امتیاز این واردات چگونه است و به چه کسانی داده شده خود بحثی است جداگانه که قضاوت در مورد آن بسیار زود است ولی حتما صدای این تصمیم عجولانه درخواهد آمد. هرچند این محموله وارداتی به مانند مسکنی است که موجب تسکین درد نخواهد شد بلکه بحرانی متفاوت از بحران کمبود و گرانی سیب زمینی ایجاد خواهد کرد.
گفتنی است موضوع بررسی وضعیت سیب زمینی در نشست سران سه قوه بعد از گوشت مرغ و تخم مرغ که در سال های نه چندان دور رخ داد، در مقام دوم توجه سران به یک کالای کشاورزی می باشد. بدون شک هرگاه ساختار عمده سیاسی در کشوری به رغم وجود مسائل مهم سرنوشت ساز بین المللی، جلسه ای را به کالاهای کشاورزی مانند سیب زمینی، گوشت مرغ یا تخم مرغ اختصاص می دهد، موضوعی که حتی می تواند در ردۀ یک مدیرکل و بسیار پایین تر از وزیر مربوطه بررسی شود؛ نشان از بحران عمیق اقتصادی می دهد که می تواند حتی ارزش های اصولی یک حکمرانی را مورد پرسش قرار دهد زیرا کم سابقه است و کارکرد دولت مستقر را نیز ضعیف و ناکارآمد قلمداد می کند.
در شبکه های اجتماعی به ما بپیوندید:
